Kategoria artykułów:

Z GŁOWY DO CIAŁA

Ćwiczenia, zabawy i medytacje dla dzieci – kilka propozycji ułatwiających pełniejsze dostrzeganie teraźniejszości i lepsze rozumienie samego siebie.

Uważność powoli wkracza w różne obszary naszego życia. Począwszy od redukcji stresu w świecie (zdrowie) przez poprawę koncentracji (edukacja), zwiększoną kreatywność (biznes), wsparcie w leczeniu chronicznego bólu (medycyna) po zachowania prospołeczne (więziennictwo) czy poprawę zdrowia psychicznego (psychoterapia)… Mindfulness to świadome kierowanie swojej uwagi na to wszystko, czego doświadczamy w danym momencie, czyli w naszej teraźniejszości. Dostrzeganie sygnałów, które wysyła nam ciało, różnorodnych myśli i emocji, które w danym momencie nam towarzyszą, tego, czego doświadczamy poprzez nasze zmysły, oraz tego, co dzieje się w relacji z drugim człowiekiem. Jest to dość szczególny, gdyż nieosądzający, rodzaj uwagi skierowanej na chwilę obecną (Kabat-Zinn, 2003). Wśród wielu definicji uważności warto zwrócić uwagę na podejście przedstawione przez Ruth Baer, Gregory’ego Smitha, Jaclyn Hopkins, Jennifer Krietemeyer i Leslie Toney (2006; za Stokes, 2013), które przedstawia uważność przy użyciu pięciu czynników zorientowanych na zachowania: obserwuj, opisuj, działaj ze świadomością, akceptuj bez oceniania, bądź neutralny dla wewnętrznych doświadczeń . Utrzymywanie neutralności dla wewnętrznych doświadczeń to przyjmowanie naszych odczuć i emocji bez konieczności ich natychmiastowej zmiany. Takie podejście pozwala doświadczyć ich pełniej, poznać je i zrozumieć, a także nauczyć się działać w ich obecności, zamiast bez końca tracić energię na bezskuteczną walkę i ucieczkę przed własnymi odczuciami. Praktykując uważność według wskazanych powyżej komponentów, stajemy się bardziej wnikliwi, łatwiej identyfikujemy i rozwiązujemy problemy, zyskujemy zdolność wczuwania się w siebie, rozpoznawania i rozumienia własnych emocji. Dodatkowo, żyjąc w sposób bardziej świadomy i obecny, uzyskujemy kontrolę nad tymi automatyzmami, które nam nie służą, a według których często działamy. Dzieje się to dzięki temu, że krok po kroku odkrywamy swoje nawykowe wzorce myślenia, zachowania i odczuwania (Pawłowska, 2015). My, dorośli lepiej rozumiemy nasze emocje, uczucia, potrzeby. Dzieciom trudniej jest je odczytać, rozpoznać i zaakceptować.

Mindfulness to świadome kierowanie swojej uwagi na to wszystko, czego doświadczamy w danym momencie, czyli w naszej teraźniejszości. Dostrzeganie sygnałów, które wysyła nam ciało, różnorodnych myśli i emocji, które w danym momencie nam towarzyszą, tego, czego doświadczamy poprzez nasze zmysły, oraz tego, co dzieje się w relacji z drugim człowiekiem. Dzieci czasem nie czują, nie wiedzą, gdzie są te granice. Tego muszą się nauczyć od swoich rodziców. Nam, dorosłym również jest trudno wyznaczać sobie granice. Chcemy być lepsi, ale przez to zaniedbujemy swoje wewnętrzne granice.

Jakiś czas temu, aby ciekawiej wyglądały moje zajęcia, zapisałam się na kurs „Mindfulness – trening uważności dla dzieci”. Udział w tym szkoleniu zmotywował mnie do działania i poszerzania wiedzy w tym zakresie oraz wprowadzania nowych, innowacyjnych ćwiczeń. Pamiętajmy, że są to jedynie propozycje do wykorzystania na zajęciach terapeutycznych lub w zabawach z własnym dzieckiem. Część z nich pozwala zrozumieć jakieś zjawisko, np. co to znaczy odczuwać oddech i skupić na nim uwagę. Inne ćwiczenia trenują zdolność koncentracji, zwiększają świadomość własnego ciała. Można je modyfikować i wykonywać na różne sposoby. Warto sobie wcześniej odpowiedzieć na pytanie, czemu ma służyć dane ćwiczenie, dlaczego wybieram właśnie tę zabawę i co chciałbym dzięki niej uzyskać. Czas trwania poszczególnych zadań będzie zależał od wieku, możliwości uczestników i od nauczyciela lub rodzica. Skupię się na opisywaniu ćwiczeń z zakresu nauki oddechu oraz poznania własnego ciała za pomocą odczuwania. Pomogą one dziecku rozpoznać, kiedy ma „dość” – dość oznacza, że jest nie za dużo, nie za mało, tylko dokładnie tyle, ile powinno być.

Zajęcia zaczynamy od rozpoznania samopoczucia dziecka i dobieramy odpowiednie ćwiczenia. Jest to ważne, aby pomóc mu w wyciszeniu się – w medytacji. Czasami i nam, prowadzącym, takie wyciszenie na początku zajęć ułatwia skupienie i przebywanie w teraźniejszości. Przykładowe ćwiczenie zostało przeprowadzone wśród uczniów edukacji domowej – dwóch chłopaków w wieku 7 lat, charakteryzujących się niespożytą pozytywną energią, która zaburza im koncentrację uwagi. Wyciszenie na początku zajęć pozwala, aby zdobywana wiedza przyniosła zamierzone efekty. Każde ćwiczenie trwa do 10 minut.

Chcesz przeczytać do końca?

Ten i setki innych artykułów są dostępne w ramach prenumeraty.
Zdobądź dostęp do wszystkich treści, stań się częścią społeczności.

Zyskaj dostęp online do wszystkich artykułów, które ukazały się na łamach Magazynu Kreda

Dostęp online do wszystkich artykułów oraz 4 kolejne wydania kwartalnika KREDA w wersji drukowanej prosto do twojego domu. Zamawiając prenumeratę stajesz się członkiem klubu KREDA. Sprawdź korzyści i dołącz już teraz.

0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze

KREDA SKLEP