Kategoria artykułów:

Nie tylko od święta – okres zwykły w liturgii

Okres zwykły wydaje nam się taki… zwyczajny. Nie to co Wielki Post albo Boże Narodzenie! A przecież paradoksalnie to właśnie okres zwykły jest najdłuższy w całym kalendarzu liturgicznym. Warto spojrzeć na niego jak na zaproszenie do pogłębienia wiary, a nie tylko przerwę między okresem wielkanocnym a Adwentem.

Zaraz po uroczystości Zesłania Ducha Świętego rozpoczyna się w Kościele okres zwykły. Minął czterdziestodniowy czas przygotowania i pokuty w Wielkim Poście, minęło pięćdziesiąt dni radości i świętowania okresu paschalnego. Wydawać by się mogło, że nastaje obecnie czas jakby uboższy, mniej angażujący… To tylko pozory! Okres zwykły zaznaczony jest w liturgii kolorem zielonym – jak świeża wiosenna trawa, młode liście drzew – to czas wzrostu naszej wiary. Po Zesłaniu Ducha Świętego uczniowie wyszli na ulice, by głosić słowo Boże. To właśnie wówczas zaczął tworzyć się Kościół jako wspólnota ludzi. Okres zwykły jest zatem czasem głębszego zrozumienia tajemnicy Kościoła jako wspólnoty zbawienia. Czas ten obfituje w święta, wspomnienia: zachęca, by rozwijać wiarę poprzez lekturę Słowa, codzienną modlitwę, nabożeństwa.

Jakie zatem święta i wydarzenia ubogacą okres zwykły w najbliższym miesiącu?

Boże Ciało

Tegoroczna Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa przypada 3 czerwca (jest to święto ruchome). Pamiątkę ustanowienia sakramentu Eucharystii obchodzimy w Wielki Czwartek, kiedy to rozpoczyna się Triduum Paschalne upamiętniające mękę i zmartwychwstanie Jezusa. Dla podkreślenia wagi sakramentu Eucharystii i z potrzeby wyjątkowo uroczystego Jego uczczenia ustanowiono kolejne święto.

fot. Anna Marszałek

Kościół Katolicki od samych początków wierzy w realną obecność Jezusa w Najświętszym Sakramencie – w Jego ciele i krwi pod postacią konsekrowanego chleba i wina. Sam Chrystus dał nam wszystkim obietnicę w słowach wypowiedzianych do swoich uczniów: Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym (J 6, 54).

Warto zaangażować się w obchody Bożego Ciała, np. poprzez przygotowanie któregoś ołtarza, zebranie kwiatków czy oprawę muzyczną.

Ustanowienie święta Bożego Ciała wiąże się z objawieniami, jakich doznała św. Julianna z Cornillon. Była ona przeoryszą klasztoru sióstr augustianek w Liège (Belgia). Jezus ukazał się jej, żądając ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii i wyznaczył nawet jego termin – czwartek po uroczystości Trójcy Świętej (ta z kolei wypada w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego). Było to w roku 1246. Biskup Liège po zbadaniu objawień i naradzie z kapitułą przychylił się do prośby augustianki i rok później odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna. Jednakże kiedy biskup zmarł, duchowieństwo miasta uznało jego decyzję za pochopną, a św. Juliannę przeniesiono na prowincję, oskarżając ją niemal o herezję. Jednakże o sprawie nie zapomniał archidiakon katedry w Liège, Jakub, który polecił ponowne zbadanie sprawy. Kolejny raz procesja eucharystyczna odbyła się w 1251 roku. Po latach archidiakon został papieżem, przyjął imię Urban IV, wówczas (w 1264 roku) wprowadził uroczystość Bożego Ciała w Rzymie.

Chcesz przeczytać do końca?

Ten i setki innych artykułów są dostępne w subskrypcji.
Zdobądź dostęp do wszystkich treści, stań się częścią społeczności.
0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze

KREDA SKLEP