Kategoria artykułów:

PIEŚŃ O PANI BIEDZIE

Trudno znaleźć słowo, które w historii narobiło więcej zamieszania od rzeczownika „ubogi”. Interpretowane, prześwietlane, tłumaczone na tysiące sposobów we wszystkich językach. Jego istotę pokazał św. Franciszek. Stał się jego ikoną. Spróbujmy się z tym zmierzyć.

Kariera – jeśli tak można powiedzieć – tego słowa rozpoczęła się na Górze Błogosławieństw. Od niego zaczyna się przepis Jezusa na szczęście – z greckiego makarios – spełnienie w życiu i błogosławieństwo. Nie dziwne zatem, że apostołowie, uczniowie, mędrcy, a właściwie każdy, kto usłyszał od cudotwórcy z Nazaretu, że „szczęśliwi ubodzy w duchu, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie”, zaczęli zastanawiać się, co znaczy słowo „ubogi”. Problem w tym, że słowa Jezusa docierają do kolejnych pokoleń także przez tłumaczy, którzy na różne sposoby próbowali oddać sens słów swojego Mistrza. Już pierwsze z tłumaczeń pokazuje, jak wiele warstw kulturowego pudru nałożono na perłę, którą otrzymaliśmy od Chrystusa. Zanim przejdziemy do bohatera tego tekstu, spróbujmy… po prostu zmyć ten puder.

Odkrył, że źródłem naszych niepokojów i lęków nie jest wcale wizja ubóstwa. Prawdziwym prześladowcą i zabójcą szczęścia jest chęć posiadania.

Przez wiele wieków przed i po Chrystusie greka była głównym językiem filozofii, handlu i szeroko rozumianej komunikacji. Podobnie jak dziś angielski. Teksty oryginalne pisane w innych językach nie zdobywały „rynku” do momentu, gdy ktoś przetłumaczył je na język mędrców z Grecji. Tak też się stało ze Starym Testamentem (Septuaginta, III-II w. p.n.e.), Ewangeliami i listami św. Pawła. Te ostatnie zresztą powstały od razu w języku greckim. Biblijne słowo „ubogi” trafiło do nas właśnie tą drogą – Septuaginta używa rzeczownika ptóchos , by oddać hebrajski ‘anaw (lub ‘ani ). Jaka jest między nimi różnica? Na pierwszy rzut oka niewielka. Ptóchos – pochodzące od „przypaść do ziemi, skulić się” – oznaczało absolutne i skrajne ubóstwo, a dokładniej – dno nędzy. Natomiast gdy wejdziemy do biednej wioski hebrajskiej i przechodzień wskaże nam jakiegoś zgarbionego biedaka, społecznie uciśnionego, niemającego środków, aby bronić swych praw, powie o nim właśnie: ‘anaw . Gdy zapytamy go, dlaczego jest zgarbiony, odpowie, że to znak respektu i zależności od mocniejszego i bogatszego. W Psalmach i u proroków termin ten jest używany także na określenie postawy duchowej wobec Boga: ‘anaw to człowiek uznający swe ubóstwo i swoją zależność od Boga.

Chcesz przeczytać do końca?

Ten i setki innych artykułów są dostępne w ramach prenumeraty.
Zdobądź dostęp do wszystkich treści, stań się częścią społeczności.

Zyskaj dostęp online do wszystkich artykułów, które ukazały się na łamach Magazynu Kreda

Dostęp online do wszystkich artykułów oraz 4 kolejne wydania kwartalnika KREDA w wersji drukowanej prosto do twojego domu. Zamawiając prenumeratę stajesz się członkiem klubu KREDA. Sprawdź korzyści i dołącz już teraz.

0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze

KREDA SKLEP

Newsletter #kredateam

Zapisz się na nasz newsletter i odbierz prezent: pełne wydanie Kreda „Neurodydaktyka” w wersji PDF

Wpisz poniżej swoje dane, a my wyślemy prezent na Twoją skrzynkę e-mail.

Podanie powyższych informacji jest równoznaczne z zapisem na newsletter Kredy. Możesz wypisać się w dowolnym momencie.

Jeżeli po raz pierwszy rejestrujesz się w naszym systemie, potwierdź Twój adres e-mail. W tym celu kliknij potwierdzenie w wiadomości e-mail, którą do Ciebie wyślemy. W kolejnej wiadomości otrzymasz prezent. Jeżeli wiadomość nie dotarła do Twojej skrzynki, sprawdź folder spam lub inne foldery: oferty, powiadomienia, itp.