Kategoria artykułów:

PLAN DALTOŃSKI

Rozpoczynając pracę w szkole, niewiele wiedziałyśmy o planie daltońskim, jednak chyba od zawsze czułyśmy go intuicyjne. Nasze działania edukacyjne oscylowały wokół tych samych wartości, na których opiera się ta idea.

Od początku wiedziałyśmy, że dziecko w szkole powinno być samodzielne, a naszą rolą – rolą nauczyciela – ma być tylko umożliwienie tych samodzielnych działań. Ważna była dla nas praca zespołowa uczniów, bo wiedziałyśmy, że tylko w taki sposób zaczną budować relacje między sobą, uczyć się od siebie wzajemnie oraz osiągać kompromisy i wspólnie dążyć do wyznaczonego celu. Dbałyśmy o to, by uczniowie odpowiedzialnie podchodzili do swojej pracy i obowiązków. Starałyśmy się tak ich uczyć i kształtować, by edukacja była dla nich przyjemnością. Jak się później okazało, nasze wizje zamknęły się w jednym haśle: plan daltoński. Wszystko za sprawą spotkania z pasjonatami, edukatorami i autorytetami: Hansem Wenkem i Roelem Röhnerem, prezesami stowarzyszenia Dalton International. Ich misją oraz pasją jest krzewienie i propagowanie idei planu daltońskiego na świecie. Jedno spotkanie uświadomiło nam, że założenia edukacji daltońskiej są odpowiedzią na nasze nauczycielskie poszukiwania. Zaczęłyśmy je więc zgłębiać. Od naszego pierwszego spotkania z planem daltońskim minęło już 10 lat, a my nadal odkrywamy jego niezgłębiony potencjał. Wciąż bliskie są nam słowa Roela Röhnera mówiące o tym, że plan daltoński nie jest metodą ani systemem edukacyjnym, jest filozofią i sposobem na życie. Teraz, po latach pracy, możemy stwierdzić to ze stuprocentową pewnością. Dla nas plan daltoński stał się drogowskazem prowadzącym nas przez nauczycielskie, a także rodzicielskie życie.

Helen Parkhurst jako mała dziewczynka mocno sprzeciwiała się recytowaniu definicji wyuczonych z książek, posiadaniu encyklopedycznej wiedzy oraz wielogodzinnemu siedzeniu w ławkach. Jako nauczycielka pozwoliła dzieciom przejąć edukacyjne stery.

Idea edukacji daltońskiej zrodziła się w 1904 roku, z potrzeby serca oraz braku zgody na ówczesne normy i zasady panujące w edukacji. Jednym z wielu niepokornych i zbuntowanych nauczycieli pragnących zmiany była Helen Parkhurst. Jako mała dziewczynka mocno sprzeciwiała się recytowaniu definicji wyuczonych z książek, posiadaniu encyklopedycznej wiedzy oraz wielogodzinnemu siedzeniu w ławkach. Jako nauczycielka pozwoliła dzieciom przejąć edukacyjne stery. Umożliwiła im prawdziwą pracę i naukę, bazującą na indywidualnych potrzebach i zainteresowaniach.

Helen Parkhurst (1887–1973), amerykańska nauczycielka, w swojej pracy kładła nacisk na wolność, samodzielność i współpracę.

Chcesz przeczytać do końca?

Ten i setki innych artykułów są dostępne w ramach prenumeraty.
Zdobądź dostęp do wszystkich treści, stań się częścią społeczności.

Zyskaj dostęp online do wszystkich artykułów, które ukazały się na łamach Magazynu Kreda

Dostęp online do wszystkich artykułów oraz 4 kolejne wydania kwartalnika KREDA w wersji drukowanej prosto do twojego domu. Zamawiając prenumeratę stajesz się członkiem klubu KREDA. Sprawdź korzyści i dołącz już teraz.

0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze

KREDA SKLEP

Newsletter #kredateam

Zapisz się na nasz newsletter i odbierz prezent: pełne wydanie Kreda „Neurodydaktyka” w wersji PDF

Wpisz poniżej swoje dane, a my wyślemy prezent na Twoją skrzynkę e-mail.

Podanie powyższych informacji jest równoznaczne z zapisem na newsletter Kredy. Możesz wypisać się w dowolnym momencie.

Jeżeli po raz pierwszy rejestrujesz się w naszym systemie, potwierdź Twój adres e-mail. W tym celu kliknij potwierdzenie w wiadomości e-mail, którą do Ciebie wyślemy. W kolejnej wiadomości otrzymasz prezent. Jeżeli wiadomość nie dotarła do Twojej skrzynki, sprawdź folder spam lub inne foldery: oferty, powiadomienia, itp.