Trochę historii

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Wielki Post trwał krócej (tydzień lub dwa), był za to bardzo surowy. Później znacząco się wydłużał – nawet do siedemdziesięciu dni. Ostatecznie papież Grzegorz Wielki w VI wieku ujednolicił praktykę wielkopostną, ustanawiając czterdziestodniowy okres postu przedwielkanocnego. Warto zaznaczyć, że do tego czasu nie wliczają się niedziele, które zawsze w Kościele były dniami radości.

Czterdziestodniowy post nawiązuje do czterdziestoletniej tułaczki Izraelitów do Ziemi Obiecanej, odnosi się też do okresu, który Jezus spędził na pustyni, zanim rozpoczął działalność publiczną. W tym czasie Jezus modlił się i pościł.

Mięsa i tłuszczów zwierzęcych nie spożywano przez cały okres Wielkiego Postu. W Środę Popielcową gospodynie wypalały nawet patelnie, garnki, by nie pozostał na nich najmniejszy ślad tłuszczu.

Do tego samego również i my jesteśmy zaproszeni podczas Wielkiego Postu.