Kategoria artykułów:

Jak rozmawiać z dzieckiem o niepełnosprawności?

Każdy rodzic przynajmniej raz znalazł się krępującej sytuacji, gdy jego dziecko zaczęło głośno komentować wygląd osoby z niepełnosprawnością. Jak mądrze reagować w takich okolicznościach?

Jako rodzice ze wszystkich sił staramy się przygotować nasze dzieci do samodzielnego i szczęśliwego życia w dzisiejszym świecie i w społeczeństwie. Chcielibyśmy zapewnić im bezpieczeństwo, rozwój, uchronić przed rozczarowaniem, wstydem, przykrością i bólem. Analizujemy każdą sytuację, obserwujemy i staramy się przewidzieć potencjalne zagrożenia. Podejmujemy wyprzedzające działania mające zapobiec wszystkiemu, co wydaje nam się złe dla naszego dziecka. W tym celu uczymy dzieci odpowiednich zachowań i tłumaczymy im świat. Człowiek jest istotą społeczną, dlatego funkcjonowanie w grupie, pielęgnowanie relacji z innymi, ocena i jakże dotkliwy strach przed wstydem wywołują w nas tak silne emocje. Starając się możliwie najlepiej wychować dziecko, sięgamy po dostępną wiedzę – czytamy poradniki i blogi poświęcone wychowaniu i zdrowiu dzieci. Wszak nasze dzieci świadczą również o nas.

Sytuacja może wydawać się krępująca, jednak fakt, że ktoś ma, przykładowo, paraliż kończyn dolnych, nie odbiera mu umiejętności zrozumienia, że dziecko to dziecko, a dzieciństwo rządzi się swoimi prawami.

W moim przekonaniu najistotniejsze w kontekście nauki życia w społeczeństwie jest pokazanie dziecku, że ludzie się różnią, choć wszyscy są równie ważni i zasługują na szacunek. Każdy z nas jest inny, mamy różne umiejętności, cechy, talenty i wady. Różnimy się stanem zdrowia i możliwościami. Każdy z nas, w tym nasze dziecko, napotyka w życiu trudności – z niektórymi poradzi sobie lepiej, z innymi gorzej. Nauczmy dzieci, że nie ma w tym niczego dziwnego, że tak wygląda świat i to właśnie jest w nim piękne – dlatego jesteśmy tacy ciekawi dla siebie nawzajem. Nie wmawiajmy dziecku, że jest świetne we wszystkim, nie porównujmy osiągnięć dzieci. Nawet w ramach pocieszania po jakimś niepowodzeniu nigdy nie mówmy źle o wygranym, nie wskazujmy jego wad, zamiast tego pokażmy dziecku jego własne mocne strony. Nie uczmy dziecka wartościowania innych i rywalizacji. To pozwoli nam stworzyć grunt pod szacunek, akceptację inności i zdrowe kształtowanie własnej tożsamości.

Nie róbmy z niepełnosprawności tabu.
© Marcin

Chcesz przeczytać do końca?

Ten i setki innych artykułów są dostępne w subskrypcji.
Zdobądź dostęp do wszystkich treści, stań się częścią społeczności.
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze